W katedrze wawelskiej w Krakowie, 15 września 1697 roku został koronowany August II Mocny.
Był pierwszym królem Rzeczpospolitej pochodzącym z saskiej dynastii Wettynów.
Po śmierci króla Jana III Sobieskiego w 1696 roku zapanowało bezkrólewie, a walkę o tron
podjęło wielu zagranicznych kandydatów. 15 maja 1697 r. rozpoczął się Sejm Elekcyjny, który na
początku jako kandydatów do tronu przedstawił Jakuba Sobieskiego - syna zmarłego króla oraz
przedstawiciela części szlachty opowiadającej się za "opcją francuską" czyli księcia de Conti.
Podczas trwania sejmu wyłonił się trzeci kandydat - elektor saski, Fryderyk August Wettyn, który
dokonał na początku czerwca 1697 r. konwersji z luteranizmu na katolicyzm aby podjąć wyzwanie
o polską koronę. Już na początku 1697 r. napisał rozprawę pt: "Jak Polskę przekształcić w kraj
kwitnący i cieszący się szacunkiem u sąsiadów", w której jako fundamenty odrodzenia
Rzeczypospolitej podkreślił potrzebę rozwoju handlu, reformę szkolnictwa, budowy
uniwersytetów i reformę armii.
Koronacji towarzyszyła podwójna elekcja, która wyznaczyła dwóch kandydatów na króla:
: saskiego (August II) i francuskiego (Książę Conti). Elekcja na polach Woli pod Warszawą
27 czerwca 1697 roku wybrała elektora saskiego, Fryderyka Augusta.
Ostatecznie nowy monarcha musiał długo poczekać na uznanie legalności jego wyboru i
koronacji. Akceptację polskiego sejmu August II uzyskał dopiero w 1699 roku
Commenti
Posta un commento