Dekret o reformie rolnej z dnia 6 września 1944 roku

                           Dekret o reformie rolnej z dnia 6  września 1944 roku 

          Dekret z 6 września 1944 r. to dekret Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego 

          (PKWN) o przeprowadzeniu reformy rolnej. Wprowadzał on znaczącą zmianę

          stosunków własnościowych połączonych ze zmianą struktury agrarnej wsi, likwidację

          wielkiej własności ziemskiej poprzez przyjęcie majątków ziemskich przez Państwowy

          Fundusz Ziemi (PFZ) i ich podział między drobnych rolników, robotników i bezrolnych.

          Reforma była jednym z najważniejszych przedsięwzięć tymczasowego polskiego rządu.

          W dekrecie deklarowano przejęcie i podział ziemi po obywatelach III Rzeszy,

          obywatelach polskich narodowości niemieckiej, obszarnikach i zdrajcach ojczyzny.

          Reforma nie obejmowała ziemi należącej do Kościoła katolickiego jak również do

          organizacji wyznaniowych.

          Dekret miał na celu zdobycie poparcia chłopów dla nowej władzy oraz eliminację

          warstwy ziemiańskiej z życia społecznego, zawierał również listę nieruchomości

          ziemskich, które nie były przeznaczone podziałowi, w tym zabudowania dworskie,

          przemysłowe, zabytki i tereny specjalnych kultur, jak również źródła mineralne i

          kamieniołomy, pod pewnymi warunkami.

          Do końca 1949 roku w ramach reformy rolnej rozparcelowano 6,1 miliona hektarów

          ziemi, które trafiły do ponad 1,5 miliona rodzin a wywłaszczenie doprowadziło do

          likwidacji polskiego ziemiaństwa. Pod koniec 1949 roku z nierozparcelowanych 

          zasobów Państwowego Funduszu Ziemi utworzono Państwowe Gospodarstwa Rolne.